موعود جهانی در منابع یهود
موعود جهانی در عقاید مشترک مذهب ها و ملت ها
در منابع یهود
اعتقاد به آمدن شخصی فوق العاده در بحرانی ترین ایام روزگار و انتظار او و دادرسی او نسبت به بندگان خدا در منابع کنونی یهود با همه ی تحریفاتی که در آنها طی قرون متمادی پدید آمده چشمگیر است.
در زبور داود، کتاب دانیال نبی، کتاب اشعیاء نبی و غیره از این معنی سخن رفته و از این نظر تطبیق آن با مسئله مهدی موعود(عج) کمال شباهت دارد.
«مزامیر» یعنی سرودهای حضرت داود جزء تورات کتاب مقدس و مشهور یهود است که نزد نصارا نیز مقدس می باشد و آن را «عهد عتیق» یا «عهد قدیم» می دانند.
اینک قسمت های جالبی از مزامیر داود راجع به آمدن او که یهود و نصارا باید در انتظار او باشند نقل می شود.
در مزمور ۳۷ خداوند به داود تسلی میدهد که از کثرت شریران واهمه نداشته باشد، زیرا سرانجام همه ی آنها نابود خواهند شد، بدین گونه:
«خود را مشوش مساز که البته باعث گناه خواهد شد، زیرا که شریران منقطع خواهند شد، و اما «منتظران» خداوند وارثان زمین خواهند بود ... حلیمان وارث زمین خواهند شد و از فراوانی سلامتی متلذذ خواهند گردید ... صالحان را خداوند تأیید می کند. خداوند روزهای «صالحان» را می داند و میراث ایشان ابدی خواهد بود. آنانی که از وی برکت یابند «وارث زمین» گردند و آنانی که ملعون وی اند منقطع خواهند شد...
صالحان وارث زمین خواهند بود و در آن تا ابد سکونت خواهند نمود ! ...
عاقبت شریران منقطع خواهند شد و نجات صالحان از آن خداوند است ...
منتظر خداوند باش و طریق او را نگاه دار تا تو را به وراثت زمین برافرازد» .
این مطلب که در مزمور ۳۷ است ، عینا در قرآن مجید آمده است ، بدین گونه :
«و لقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر ان الارض یرثها عبادی الصالحون.»(۶)
یعنی : «ما در زبور داود بعد از ذکر(۷) نوشتیم که سرانجام زمین را بندگان صالح و شایسته ی ما به ارث خواهند برد .»
و نیز در مزمور ۷۳ از جمله می گوید :
«در زمان او صالحان خواهند شکفت و وفور سلامتی خواهد بود، و او حکمرانی خواهد کرد، از دریا تا دریا و از نهر تا اقصای جهان جمیع سلاطین او را تعظیم خواهند کرد، و جمیع امت ها او را بندگی خواهد نمود» .
در مزمور ۹۶ می خوانیم که :
«قوم ها رابه انصاف داوری خواهد نمود. آسمان شادی کند و زمین مسرور گردد، دریا و پری آن غرش نماید، صحرا و هر چه در آن است به وجد می آید، آنگاه تمام درختان جنگل ترنم خواهند نمود به حضور خداوند زیرا که می آید، زیرا که برای داوری جهان می آید».
همچنین در مزمور ۹۷ می گوید :
«آسمان ها عدالت او را اعلام می کنند و جمیع قوم ها جلال او را می بینند، پرستندگان بت های تراشیده خجل می شوند».
در کتاب صفنیای نبی (عهد عتیق) باب سوم سطر ۸ و۹ می خوانیم که :
«خداوند می گوید برای من منتظر باشید، زیرا که قصد من این است که امت ها را جمع نمایم و ممالک را فراهم آورم. در آن زمان، زبان پاک به امت ها باز خواهم داد تا جمیع ایشان اسم یهوه (خدا) را بخوانند و یک دل او را عبادت نمایند».
در قرآن مجید آیه ی ۵۵ سوره ی نور که درباره ی ظهور امام زمان و مردم زمان او تفسیر شده است ، می خوانیم که :
«یعبدوننی و لا یشرکون بی شیئا» یعنی: «در آن موقع همه ی مردم مرا عبادت می کنند و دیگر به من شرک نمی ورزند.»
و در کتاب حبقوق نبی (عهد قدیم) باب دوم از جمله می خوانیم که :
«اگر چه تأخیر نماید، برایش منتظر باش، زیرا که خواهد آمد و درنگ نخواهد نمود، بلکه جمیع امتها را نزد خود جمع می کند و تمام قومها را برای خویشتن فراهم می آورد».
در این باره دو آیه شریفه در قرآن مجید هست. نخست آیه ی «فقل انما الغیب الله ، فانتظروا انی معکم من المنتظرین»(۸) یعنی : «بگو فقط خدا غیب دان است ، پس منتظر قیام مهدی باشید که من نیز با شما از منتظرانم .»
دیگر آیه ی : « فانتظروا انی معکم من المنتظرین»(۹) یعنی : «منتظر باشید که من هم با شما از منتظرانم .»
در کتاب زکریای نبی (عهد قدیم) باب چهاردهم سطرهای ۱و۲و۷و۹و۱۱ می خوانیم که :
«اینک روز خداوند می آید ... و آن یک روز معروف خداوند خواهد بود، نه روز و نه شب ... در آن روز یهوه (خدای) واحد خواهد بود» .
در قرآن مجید این آیه هست که :
«و لقد ارسلنا موسی بایاتنا ان اخرج قومک من الظلمات الی النور و ذکرهم بآیات الله ، ان فی ذالک لآیات لکل صبار شکور»(۱۰)
یعنی : «موسی را همراه آیات خود فرستادیم و گفتیم که قوم خود را از ظلمت ها به نور درآور، و روزهای خداوند را به آنها یادآور شو که در آن نشانه هایی است برای هر بردبار شکرگزاری.»
در «خصال» شیخ صدوق است که امام باقر(ع) فرمود : «ایام الله (روزهای خداوند) سه روز است: روز قیام قائم آل محمد(عج)، روز رجعت و روز قیامت». و در کتاب اشعیای نبی (عهد قدیم) می خوانیم که :
«مسکینان را به عدالت یاوری خواهد کرد ... و به جهت مظلومان زمین به راستی حکم خواهد نمود. کمربند کمرش عدالت خواهد بود و کمربند میانش امانت و گرگ با بره سکونت خواهد داشت، و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و گوساله و شیر و پرواری با هم، و طفل کوچک آنها را خواهند راند.»
و در باب چهل و پنجم آن کتاب است که :
«(خداوند) امت ها را به وی تسلیم میکند و او را بر پادشاهان مسلط می گرداند.»
و در باب شصت و پنجم است که :
«گرگ و بره با هم خواهند زیست.»
پـی نوشت ها:
۶- آیه ۱۰۵، سوره انبیاء.
۷- در این جا«ذکر» به معنی تورات اصلی یا همه کتب آسمانی پیشین است.
۸- سوره یونس، آیه۲۰.
۹- سوره یونس، آیه ۱۰۲.
۱۰-سوره ابراهیم، آیه۵.
بیان ناگفته هایی که برسینه تاریخ سنگینی میکند و زمانه فرصت بیان آن را نداشت